Kaszel kenelowy u psa

Kaszel kenelowy u psa (kaszel psiarniany, CIRD – zakaźny zespół oddechowy psów).

Co to jest kaszel kenelowy? Jak rozpoznać kaszel kenelowy u psa? Jakie jest leczenie kaszelu kenelowego u psa? Czy można zapobiegać zarażeniu się chorobie? Odpowiadamy na najczęściej pojawiające się pytania!

 

Pies leżący

Co powoduje kaszel kenelowy u psa?

Patogenami odpowiedzialnymi za wywołanie choroby najczęściej są wirusy (wirus parainfluenzy psów, adenowirus typu 2, herpeswirus, koronawirus oddechowy, pneumowirus, bocawirus, wirus grypy psów). Niekiedy są to powikłane bakteryjnie (najczęściej Bordetella bronchiseptica). Chore osobniki najczęściej sieją patogen (z aerozolem z dróg oddechowych) do 2 tygodni. Jednak okres ten waha się od kilku dni do nawet kilku tygodni.

 

Jak dochodzi do zarażenia patogenami?

Do rozwoju choroby przyczyniają się:

  • spadek odporności pupila (np. na skutek wahań temperatury, przewlekłego stresu, wrażliwości osobniczej na niską temperaturę – najczęściej u małych ras),
  • brak zabezpieczenia szczepieniami,
  • zbyt duże nagromadzenie zwierząt (hotele, schroniska dla zwierząt, wybiegi dla psów w parkach),
  • korzystanie z jednej miski przez wiele psów, itd.

Jednak do samego zarażenia dochodzi przez bezpośredni kontakt chorych osobników (np. w jednym gospodarstwie domowym, podczas spotkań na spacerach).

 

Czy istnieją psy bardziej podatne na zachorowanie?

Tak! Są to psy bardzo młode oraz starsi pacjenci są bardziej podatni na rozwój objawów ze strony układu oddechowego. Wyjątkowo narażone są psy ras brachycefalicznych lub cierpiące na zapadalność tchawicy.

 

Jakie są objawy kaszlu kenelowego u Twojego psa?

Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub jedynie z nieznacznymi objawami, większość objawów klinicznych jest podobna niezależnie od rodzaju wirusa, który wywołał chorobę. Do najczęstszych objawów należą:

  • ostre napady kaszlu, często zakończone odruchem wymiotnym z wykrztuszeniem śluzowej wydzieliny (piany) – często mylnie interpretowane jako wymioty
  • surowiczy wypływ z nosa, kichanie
  • brak apetytu, ogólny spadek samopoczucia, posmutnienie
  • gorączka
  • reaktywność górnych dróg oddechowych (np. kaszel pojawia się, gdy pies zapięty za
    obrożę szarpnie za smycz)

Bardziej nasilone objawy najczęściej występują dopiero w wyniku wtórnych zakażeń bakteryjnych.

 

W jaki sposób lekarz weterynarii może zdiagnozować to schorzenie u psiaka?

Ze względu na wieloczynnikowy charakter choroby i podobne objawy kliniczne diagnostyka opiera się z reguły na wywiadzie i badaniu klinicznym pacjenta. Bardziej szczegółowa
diagnostyka wdrażana jest w przypadku podejrzenia powikłania bakteryjnego i/lub rozwoju zapalenia dolnych dróg oddechowych.

 

Jak wygląda proces leczenia kaszlu kenelowego u psa?

Przy łagodnym przebiegu choroby do wyleczenia najczęściej wystarczy wdrożenie leków przeciwzapalnych, preparatów wspomagających funkcje układu oddechowego oraz
suplementów stymulujących odporność. Niekiedy wprowadzane są inhalacje/nebulizacje, jednak w głównej mierze czynnikiem decydującym jest nasilenie objawów oraz współpraca pacjenta.

Ważnymi elementami w zwalczaniu choroby są również:

  • ograniczenie aktywności fizycznej oraz kontaktu z innymi psami,
  • zapobieganie narażeniu na wahania temperatury,
  • eliminacja czynników stresogennych,
  • odpowiednie żywienie (w tym niepodawanie posiłków prosto z lodówki)
  • pomocne może okazać się ubieranie pacjenta w ubrania ochronne podczas przebywania poza domem.

O rodzaju wprowadzanego leczenia i czasu jego trwania zawsze decyduje lekarz weterynarii!

 

Jakie są konsekwencje lub powikłania nieleczonego kaszlu kennelowego?

Konsekwencjami zignorowania wystąpienia kaszlu u psiego pacjenta mogą być powikłania zakażenia przez bakterie chorobotwórcze. W skrajnych przypadkach może dojść nawet do ciężkiego zapalenia płuc. W przypadku stwierdzenia powikłania bakteryjnego konieczne może okazać się wdrożenie dodatkowej diagnostyki oraz terapii antybiotykowej – czas leczenia znacznie się wydłuża.

 

Szczepienia przeciwko kaszlu kennelowemu – jak często, u których pacjentów?

W pierwszej kolejności należy wspomnieć, że szczepienia nie chronią w pełni przed zachorowaniem, jednak w przypadku wystąpienia choroby w znacznym stopniu łagodzą jej
objawy kliniczne. W przypadku szczeniąt okres podstawowych szczepień przypada najczęściej na 6-16 tydzień życia. Podczas pierwszego szczepienia (DP) szczeniak uodparniany jest przeciwko parwowirozie i nosówce, w drugim szczepieniu (DHP) przeciwko parwowirozie, nosówce oraz adenowirozie typu 1 i 2, a w trzecim i czwartym szczepieniu dodatkowo przeciwko parainfluenzie.
W przypadku psów dorosłych od ukończenia 5. roku życia zaleca się szczepienie przeciwko chorobom zakaźnym innym niż wścieklizna co roku, później co 2 lata.
Oprócz szczepionek podstawowych istnieją również podawane donosowo (przeciwko np. Bordetella bronchiseptica), jednak wadą ich stosowania jest niejednoznaczna w publikacjach skuteczność oraz możliwość wystąpienia kaszlu i wypływu z nosa w ciągu 3-10 dni po podaniu.

Plan szczepień w każdym przypadku należy ustalić z lekarzem weterynarii! Jeśli chciałbyś uzyskać więcej informacji na ten temat, umów się na konsultacje do naszych lekarzy weterynarii internistów o tutaj.

 

W jaki jeszcze sposób zapobiegać zachorowaniom?

W okresie najczęstszych zachorowań (szczególnie jesień oraz wiosna) należy unikać dużych skupisk psów (wybiegi dla psów w parkach, o ile to możliwe unikanie hoteli dla psów), stale kontrolować ważność szczepień pupila oraz starać się nie narażać psa na duże wahania temperatur – szczególnie jeśli ma się pod opieką pieska małej rasy, wrażliwego na niskie temperatury. Jeżeli pojawi się taka konieczność, można rozważyć ubieranie podopiecznego na spacery – należy jednak mieć na uwadze kwestie behawioralne, nie każdy pies zaakceptuje wprowadzenie dodatkowego wyposażenia spacerowego.

 

Lek. wet. Dorota Trojniak

Przeczytaj także

Kwas hialuronowy w okulistyce zwierząt

Kwas hialuronowy w okulistyce zwierząt

W jakich sytuacjach i po co używa się kwasu hialuronowego w okulistyce zwierząt? Kwas hialuronowy kojarzy nam się z medycyną estetyczną u ludzi. W weterynarii natomiast nie używamy go jako upiększacza, lecz jako szybkiej metody do wyeliminowania entropium powiek u...

Encephalitozoon Q&A czyli kunikuloza bez tajemnic!

Encephalitozoon Q&A czyli kunikuloza bez tajemnic!

Zapraszamy na pytania&odpowiedzi o kunikulozie - chorobie pasożytniczej występującej najczęściej u królików! 1. Jedni mówią, że to pierwotniak, a inni, że to grzyb – jak to w końcu jest? Encephalitozoon należy do gromady Microsporidia. Są to jądrzaste,...