Specjalistyczna Przychodnia Weterynaryjna OptoVet | Okulistyka dla zwierząt

PN – PT: 9 – 21  | SB – ND: 10 – 16 | Rejestracja: 534 820 033

Hipoplazja szkliwa u psów, jak ją rozpoznać i jak leczyć.

SZKLIWO

Jest najtwardszą substancją w całym organizmie. Chroni zęby przed mechanicznym ścieraniem, przed aktywnością bakterii, osłania delikatną zębinę i miazgę przed urazami. Niestety szkliwo nie ma zdolności do regeneracji, jeśli zostanie uszkodzone, nie naprawi się samoistnie. Hipoplazja szkliwa u psów dotyczy najczęściej zębów stałych. Występuje szczególnie często u ras małych, miniaturowych, ale także u pudli olbrzymich i samojedów.

 

Na zdjęciu znajduje się uzębienie psa z widocznymi ubytkami w szkliwie. Ciemne plamy obecne są na niektórych zębach, widoczny jest niewielki stan zapalny na okolicznych dziąsłach

 

HIPOPLAZJA SZKLIWA U PSÓW – CO POWODUJE JEJ WYSTĄPIENIE?

Do wystąpienia hipoplazji szkliwa predysponują wszelkie choroby zakaźne, przebiegające ze znaczącym podniesieniem temperatury wewnętrznej ciała, ale także stany zapalne, zlokalizowane przy zawiązku zęba stałego, na przykład ropnie okołowierzchołkowe w zębach mlecznych. Także urazy zębów mlecznych, przebiegające z odsłonięciem zębiny i miazgi, mogą wpływać na niedorozwój szkliwa w zębach stałych. Również nieodpowiednia dieta, niedobory minerałów mogą predysponować do niedorozwoju szkliwa. Hipoplazja zdarza się u szczeniąt, które miały problem z zatrzymanymi zębami mlecznymi, zwłaszcza, jeśli konieczna była ekstrakcja tych zębów.

Hipoplazja szkliwa może być też warunkowana genetycznie, jako wrodzony niedobór szkliwa. Schorzenie to warunkowane jest przez 6 głównych genów i ma charakter autosomalny recesywny (psy – nosiciele nie wykazują objawów chorobowych).

Niedorozwój szkliwa przybiera postać miejscową i uogólnioną. W postaci miejscowej, zmiany występują na jednym zębie, w postaci uogólnionej – na wielu lub wszystkich zębach. Niedobór szkliwa może dotyczyć niewielkiego obszaru korony ale też całej jej powierzchni. Ubytki można często dostrzec gołym okiem, jako przebarwienia, rysy, załamania na powierzchni zęba.

Hipoplazja szkliwa sprawia, że ząb, który powinien być gładki, staje się szorstki, chropowaty, przez co dużo łatwiej w miejscach objętych niedorozwojem odkładają się osad i kamień. Dodatkowo, odsłonięte kanaliki zębiny to droga, którą bakterie mogą wnikać do miazgi zęba, powodując jej stan zapalny. Nie bez znaczenia jest aspekty bólowy – kanaliki zębiny są bardzo wrażliwe na ciepło, zimno, wysychanie i wszelkiego rodzaju drażnienie. Długotrwałe drażnienie zębiny może predysponować do powstawania ropni okołowierzchołkowych. Pacjent, który cierpi z powodu hipoplazji szkliwa, w przypadku nieudzielenia pomocy, może stracić zęby.

HIPOPLAZJA SZKLIWA U PSÓW – JAK LECZYĆ?

Zęby objęte hipoplazją powinny być objęte leczeniem – powierzchnię ubytku należy wygładzić i zabezpieczyć odpowiednim materiałem, tak, aby przywrócić naturalną gładkość zęba i zapewnić szczelność kanalikom zębiny. Wypełnienie ubytku nie jest tak twarde, jak szkliwo – dlatego trwałość i szczelność wypełnienia powinna być kontrolowana u lekarza weterynarii.

 

Na zdjęciu widoczne jest uzębienie psa z wcześniejszego zdjęcia po przeprowadzonym zabiegu uzupełniania ubytków.

 

Jeśli zauważycie Państwo, że zęby Waszego pupila nie są śnieżnobiałe, mają przebarwienia i rysy na powierzchni koron – zapraszamy do Przychodni Weterynaryjnej Optovet na konsultację stomatologiczną.

 

Lek. wet. Katarzyna Hołownia-Olszak

Bibliografia:

 1. „An autosomal recessive mutation in SCL24A4 causing enamel hypoplasia in Samoyed and its relationship to breed-wide genetic diversity”, N. C. Pedersen, B. Shope, H. Liu, Canince Genetics and epidemiology, 2017 Nov 22;4:11

2. „Diagnostic imaging in veterinary dental practice. Enamel hypoplasia”, F. F. Boutoille, P. R. Hennet, Journal of the American Veterinary Medical Association, 2011 May 15;238(10):1251-3
3. „Enamel defects in standard poodle dogs in Sweden”, T. Mannerfelt, I. Lindgren, Journal of Veterinary Dentistry, 2009;26(4):213-5
4. „Hipoplazja szkliwa – częsta lecz rzadko rozpoznawana choroba” A.Misztal-Kunecka, Magazyn Weterynaryjny, 12/2020

Zapraszamy do przeglądania codziennych ciekawostek z życia Przychodni właśnie tutaj

Przeczytaj także

Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki

Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki

Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki zdarza się najczęściej u psów do 12 miesiąca życia, rzadko u kotów. Najczęściej narażone są psy ras dużych oraz brachycefalicznych. Obraz kliniczny jest charakterystyczny, gruczoł widoczny jest w postaci czerwonej masy wystającej...

Budowa gałki ocznej

Budowa gałki ocznej

Na wizytach okulistycznych staramy się przybliżyć Wam budowę gałki ocznej poprzez pokazywanie poszczególnych części oka na modelu. Jak sama nazwa artykułu wskazuje - "budowa gałki ocznej" - przybliżę budowę gałki ocznej, aby zawsze można było sobie ją przypomnieć w...

Wrzód boksera

Wrzód boksera

W tym artykule opiszę charakterystykę i leczenie spontanicznego przewlekłego owrzodzenia rogówki (SCCED - Spontaneous Chronic Corneal Epithelial Defects). Inne nazwy to także wrzód boksera, wrzód z nieprzylegającym nabłonkiem. Nieprawidłowo leczony wrzód tego typu...